Iryna Zhytynska artystka urodziła się w Iwano-Frankiwsku w Ukrainie. Podczas studiów zadebiutowała w Ukraińskiej Operze Narodowej w Kijowie partią Olgi w Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego (2006). W 2007 r. rozpoczęła współpracę z Operą Wrocławską, w której przygotowała i zaśpiewała wiele partii – m.in. w operach Verdiego, Mozarta, Saint-Saënsa, Borodina, Musorgskiego, Bizeta (popisowa rola artystki – Carmen). Ma również w repertuarze partie w
operach Gounoda, Rimskiego-Korsakowa czy Purcella, a także liczne oratoria i pieśni.
W grudniu 2008 r. Iryna Zhytynska po raz pierwszy zaśpiewała w Teatro Real w Madrycie, gdzie wykonała partię Zefki w cyklu pieśni Janáčka Zapiski tego, który zniknął (inscenizacja z udziałem Artystki wystawiana była także Teatro la Maestranza w Sewilli oraz Teatro Arriaga w Bilbao). W październiku 2009 po raz pierwszy wystąpiła w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej (Borys Godunow). W kwietniu 2010 zadebiutowała w Operze Poznańskiej w Wertherze Julesa Masseneta. W kwietniu 2010 zaśpiewała Olgę (Eugeniusz Oniegin) w Teatro
ABAO-OLBE w Bilbao. Tę partię wykonała również gościnnie w maju 2013 r. w turyńskim Teatro Reggio. Do Hiszpanii powróciła w październiku 2013 – w Bilbao u boku Leo Nucciego zaśpiewała Magdalenę (Rigoletto). Dwa miesiące później wystąpiła w Jolancie Czajkowskiego realizowanej w Teatrze Wielkim Operze Narodowej przez Mariusza Trelińskiego. W 2014 zaśpiewała w Operze Krakowskiej w polskiej premierze Miłości do trzech pomarańczy Prokofieva.
Wyjątkowym dla artystki wydarzeniem w roku 2015 był koncert w Filharmonii Paryskiej, na który zaprosił ją światowej sławy tenor Roberto Alagna. W roku 2016 Iryna Zhytynska śpiewała w Teatro Maggio Musicale we Florencji oraz w Gut Immling (Niemcy), a także w Rumuńskiej Operze Narodowej.
W roku 2017 zadebiutowała jako Nicklausse w premierze Opowieści Hoffmana Offenbacha w Operze Krakowskiej oraz Oktawian w Kawalerze z różą Straussa w Passau, śpiewała także po raz pierwszy w Azerskiej Operze Państwowej w Baku (Carmen). W roku 2018 artystka dodała do swojego repertuaru partię Giovanny Seymour w arcydziele Gaetana Donizettiego Anna Bolena.
W 2020 Iryna Zhytynska śpiewała w Teatrze Wielkim Operze Narodowej partię Charlotty w Wertherze. Partnerował jej Piotr Beczała, jeden z najsłynniejszych obecnie tenorów na świecie. Miała również wystąpić jako Irena w rzadko grywanej operze Donizettiego Belisario w Theater an der Wien, ale plany te pokrzyżowała pandemia koronawirusa.
W sezonie 2021/2022 artystka zadebiutowała jako Sara w Roberto Deveraux Donizettiego (Stadttheater Passau and Badisches Staatstheater Karlsruhe), wystąpiła również w koncertach na Joroinen Music Festival w Finlandii oraz śpiewała partię Odarki w ukraińskiej operze Zaporożec za Dunajem S. Hulaka-Artemowskiego, która miała swoje polskie prawykonanie w sierpniu 2022, a w 2023 roku została zinscenizowana w formie widowiska open-air przez Operę Wrocławską z gościnnym udziałem Artystki. We wrześniu 2023 Iryna
Zhytynska wystąpiła w prapremierze opery Dzikie polowanie króla Stacha Olgi Podgajskiej w Barbican Theatre w Londynie, a w październiku zaśpiewała w koncercie charytatywnym dla Ukrainy w Státní Operze (Národní Divadlo) w Pradze, a w maju 2024 wystąpiła w premierze Rycerskości wieśniaczej Pietra Mascagniego w Operze i Filharmonii Podlaskiej oraz w Teatrze Wielkim w Łodzi, przez cały sezon prowadząc ożywioną działalność koncertową. Wiosną
2025 Artystka zadebiutowała jako Ortruda w Lohengrinie Richarda Wagnera w serii premierowych spektakli w Landestheater Niederbayern w Passau.
Iryna Zhytynska aktywnie zajmuje się wolontariatem, organizując liczne zbiórki i koncerty charytatywne na rzecz wsparcia obrońców Ukrainy.
Dzięki zaangażowaniu międzynarodowych instytucji kulturalnych, renomowanych artystów i licznych organizacji pozarządowych udało się jej nie tylko zebrać znaczące finansowe wsparcie, ale także nagłośnić temat wojny na europejskiej scenie kulturalnej.
Wspomnieć należy tu organizowany przez Artystkę koncert Contra spem spero w Teatrze Wielkim w Łodzi, który był wspierany przez Fundację Ukraina i Fundację Lechmar. Dzięki takiej współpracy wydarzenie miało charakter nie tylko charytatywny, ale w tych trudnych dla Ukrainy czasach pełniło również funkcję integracyjną i metaartystyczną: ukazywało zjednoczenie polskiej i ukraińskiej kultury na rzecz ważnej dla Europy sprawy.
Ashot Babrouski w 2002 roku ukończył Minsk State College of the Arts (klasa fortepianu), a w 2009 roku uzyskał tytuł licencjata i magistra na Państwowym Uniwersytecie im. Janki Kupały w Grodnie (specjalność: sztuka muzyczna).
Artysta pracował w Narodowym Akademickim Bolszoj Teatrze Opery i Baletu Republiki Białorusi jako akompaniator wokalny i członek orkiestry symfonicznej. Pracował również w Białoruskiej Państwowej Akademii Muzycznej oraz w Szkole Sztuk Pięknych w Świsłoczu jako nauczyciel gry na fortepianie i koncertmistrz.
Jego bogaty operowy repertuar obejmuje wszystkie dzieła należące do tzw. kanonu, ale również tytuły mniej znane – m.in. Prima la musica Antonia Salieriego, Dyrektor teatru Wolfganga Amadeusa Mozarta, Rita Gaetano Donizettiego, Głos ludzki Francisa Poulenca, Stabat Mater Giovanniego Battisty Pergolesiego, Śnieżynka Mikołaja Rimskiego-Korsakowa.
Od marca 2015 roku artysta pracował przez trzy lata w Estońskiej Operze Narodowej jako akompaniator wokalny i pianista, a od sezonu 2018/19 jest akompaniatorem wokalnym w Operze Wrocławskiej.
Ashot Babrouski otrzymał dyplom dla najlepszego akompaniatora na 11. Międzynarodowym Konkursie Klaudii Taev w Estonii (2019).
Projekt OPERAcje Artystyczne 2025 został sfinansowany przez Unię Europejską NextGenerationEU
#kpodlakultury #kpo #KorzyściDlaCiebie #NextGenerationEU #FunduszeUE